Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2011
Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2011
Δόσεις
Το πρόβλημα δεν είναι πολιτικό, ούτε οικονομικό.Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου 2011
Twelve
της Ou Ming
Ο ατρόμητος χαρακτήρας της, αυτός που της επέτρεψε να σταθεί άκρη άκρη στο μπαλκόνι του πέμπτου και να απλώνει ατάραχα τα ρούχα στους μετασεισμούς του 1999, με όλη τη γειτονιά να την κοιτάζει με ανοιχτό το στόμα από το δρόμο, κάμφθηκε από τα σκληρά μέτρα λιτότητας του 2011.Βέβαια, πέρασαν πάνω από δέκα χρόνια θα μου πείτε, στο μεταξύ πήρε σύνταξη, μειώθηκε η μυική της μάζα, παίρνει φάρμακα για την καρδιά και την οστεοπόρωση, ξέρει ότι είναι ένα γέρικο ζώο στη ζούγκλα με λίγα ψιλά στην τσέπη, λίγα μόνο από αυτά τα στρογγυλά μεταλλάκια, που τόσο θέλει να πετάξει μέσα στις κοφτερές μασέλες να τις στραβώσει.
Κάθε τόσο πηγαίνει μέχρι την άκρη του μπαλκονιού, εκείνου του ίδιου μπαλκονιού, σκύβει το κεφάλι της στο δρόμο, τον ίδιο εκείνο δρόμο από όπου κάποτε όλη η γειτονιά την είχε θαυμάσει για το θάρρος της, και τον κοιτάζει σαν προβληματισμένο μέντιουμ κάποιο αλλόκοτο σχήμα στο φλιτζάνι.
Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2011
Hass
της Niemandsrose
Υπάρχουν εργαζόμενοι που θριαμβολογούν επειδή σύντομα 4.000 εργαζόμενοι θα απολυθούν. Υπάρχουν νοήμονες ενήλικες που μισούν το "Δημόσιο" σαν αυτό να ήταν μία ενιαία και αδιαίρετη οντότητα η ύπαρξη της οποίας είναι κάτι κατεξοχήν κακό.Υπάρχουν πολίτες που στη λίστα των οργανισμών που μπαίνουν σε εργασιακή εφεδρεία επικεντρώνονται σε 2-3 οργανισμούς -φαινομενικά τουλάχιστον- άνευ αντικειμένου, παραβλέποντας παράλληλα ότι στη λίστα με τους 151 οργανισμούς οι 3 μεγάλες κατηγορίες που θίγονται και απαξιώνονται είναι η έρευνα, ο πολιτισμός και η ψυχική υγεία.
Πόσο βολικό είναι να μισείς, πόσο βολικό είναι να μη νοιάζεσαι, να μη συμπονάς, να αξιώνεις περισσότερο το χρήμα από τον άνθρωπο.
Ούτε αόρατη θέλω να γίνω για μια μέρα, ούτε Θεός, που λέγαμε παιδιά. Θέλω μια μέρα να σκέφτομαι και να νιώθω σαν αυτούς τους ανθρώπους.
Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2011
Tränen
Το περασμένο ΣΚ μοιάζει να έδωσε την χαριστική βολή. Την Κυριακή πηγαίνοντας για μπάνιο, πρώτη φορά δεν ακούμε μουσική. Γελάμε με τον Βενιζέλο. Ύστερα σχεδόν παγώνουμε. Βγάζουμε τα κομπιουτεράκια, υπολογίζουμε τα τετραγωνικά, μιλάμε για ενοικιαστές, ζώνες και άλλα τέτοια. Ξορκίζουμε τα δίκαια μέτρα του πασόκ με βουτιές, σουβλάκια και μπύρες. Πιάνει και δεν πιάνει.Τα βάζουμε όλα κάτω. Ο ένας εργαζόμενος ανά σπίτι με τον βασικό μισθό και όλους τους τακτικούς λογαριασμούς και όλες τις τακτικές έκτακτες εισφορές. Τα ξαναβάζουμε κάτω. Τις πορείες, τα χημικά, τις συγκεντρώσεις, τις ατέλειωτες συζητήσεις για την όποια οργάνωση, αντίδραση, εναλλακτική λύση.
Ύστερα, η μπύρα μου έχει – ξεκάθαρα πια – μια γεύση ήττας. Καμία λέξη πια, καμία αντίδραση, κανένα πλήθος, καμία λογική σκέψη, κανένα παραλήρημα δεν είναι ικανά να διαλύσουν αυτό το τοπίο. Οι συνθήκες μας κέρδισαν. Ήμαστε λίγοι, αδιάβαστοι, ανοργάνωτοι, χωρίς σκοπό και ιδέες.
Οι νικητές τώρα μας πετάνε στα μούτρα, γελαστοί και αεράτοι, ατάκες του στιλ: «Μεταναστεύστε ή καθίστε εδώ και πληρώστε. Πληρώστε μέχρι να μη σας μείνει τίποτα. Χρήμα ή αξιοπρέπεια».
Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2011
Κυριακή 21 Αυγούστου 2011
Τρίτη 16 Αυγούστου 2011
Σάββατο 6 Αυγούστου 2011
Λιμάνι
Ξέρεις, τελικά έχουν δίκιο.Δεν είναι ο διπλασιασμός των διοδίων, ούτε τα υψηλότατα κόμιστρα σε λιμάνια και αεροδρόμια. Ούτε φυσικά φταίνε οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης σε καύσιμα, ποτά και τσιγάρα που έχουν ανεβάσει τις τιμές στον παράδεισο.
Πάντα φταίει ο απεργός για την κατάσταση της χώρας. Είναι εκείνος που χαλάει την "εικόνα μας" για τον τουρισμό. Είναι ο μόνος λόγος που δεν έρχονται οι πλούσιοι φίλοι μας να ακουμπήσουν τον οβολό τους στη φτωχή Ελλαδίτσα μας.
Ούτε ένας τουρίστας να μην πατήσει φέτος. Εκεί να δω αν θα στρώσουν τον κώλο τους κάτω και ενδιαφερθούν για πραγματική "ανάπτυξη". Ανάπτυξη; Συγγνώμη, δε θα πω άλλες κακές λέξεις.
ΥΓ.1 Η κυβέρνηση ετοιμάζει νέα "μέτρα" κατά των απεργιακών κινητοποιήσεων. Αυτό μεταφράζεται σε διάλυση της εργατικής νομοθεσίας, περισσότερη καταστολή, εκατοντάδες συλλήψεις, αμέτρητα χημικά.
Κυριακή 31 Ιουλίου 2011
Κυριακή 24 Ιουλίου 2011
Πέμπτη 21 Ιουλίου 2011
Πέμπτη 7 Ιουλίου 2011
Ρόλοι
Αυτή είναι η μια φωτογραφία από το δρόμο που βρίσκεται το τοπικό αστυνομικό τμήμα. Συνήθως βάζαν μια κορδέλα ή κάτι απλό όπως 2-3 κώνους …τώρα βάζουν σήματα και αυτά τα πλαστικά πράγματα. Τώρα τα πράγματα σοβαρεύουν.
Από την άλλη έχει βγει ο ΓΑΠ και καταδικάζει τους προπηλακισμούς των πολιτικών ενώ δεν βγήκε ούτε μια φορά κάποιος να καταδικάσει την βία που ασκούν τα ΜΑΤ στους απλούς πολίτες.
Μόνο που ξεχνάνε ότι κάποιος που θα πετάξει ένα γιαούρτι, μια πέτρα, μια μολότοφ γνωρίζει πολύ καλά τις επιπτώσεις και το κάνει συχνά με τον κίνδυνο να χάσει την ελευθερία του για τα πιστεύω του, για την αγανάκτηση και το δίκιο του.
Ένας ΜΑΤατζής όμως από την άλλη …μπορεί να πετάει πέτρες, να πετάει δακρυγόνα με τους τόνους, να επιτίθεται επίτηδες σε δημοσιογράφους πετώντας τους χειροβομβίδες κρότου λάμψης δίπλα στα πόδια τους προκαλώντας τους μόνιμη ζημιά (κώφωση).
Και σπάνια να έχει κυρώσεις και μόνο αν υπάρχουν ατράνταχτα φωτογραφικά στοιχεία ή βίντεο. Αλλά ακόμα και τότε γυρνάνε με ύφος και λένε απλά ότι εκτελούσαν διαταγές.
Διαταγές για τις οποίες δεν υπάρχει κανείς υπεύθυνος να λογοδοτήσει. Αυτό είναι το σημερινό κράτος.
Όσο για τον κύριο Μανώλη Κυπραίο δεν θα μείνω στο τι επαγγέλλεται. Θα μπορούσε να είναι τα αδέλφια σας, ο πατέρας/μητέρας σας ή ακόμα και ο παππούς ή γιαγιά σας. Θα μπορούσε να είναι μανάβης, φαρμακοποιός, υπάλληλος σουπερμάρκετ, και σε αυτές τις περιπτώσεις η μοίρα τους πολύ πιθανό να ήταν και χειρότερη.
Δεν κλαίω συχνά αλλά διαβάζοντας αυτό την μαρτυρία του Μανώλη Κυπραίου έχυσα ένα δάκρυ.
αναφώνησα ένα σιωπηλό “καριόληδες”.
από την άλλη…
Ένας άνθρωπος που δεν έχει ευθύνες για τις πράξεις του και δεν μπορεί να αντιληφθεί που σταματάνε οι δικές του ελευθερίες και ξεκινάνε οι ελευθερίες του συνανθρώπου του…τότε δεν διαφέρει πολύ από τις πέτρες που πετιούνται.
Και τώρα ξαφνικά η προστασία του πολίτη μιλάει για κατάλυση της δημοκρατίας. Μιλάει για το ότι κινδυνεύουν και οι ίδιοι και ότι δέχονται απειλές.
Τι ζητάνε; Προστασία; Από ποιόν; Από εμάς;
Νομίζω έχουμε μπερδέψει τους ρόλους μας.
link: τράβα καζανάκι
Τετάρτη 6 Ιουλίου 2011
Πέμπτη 30 Ιουνίου 2011
Batalla
Είδε να δέρνουν τους γονείς του στην πλατεία. Εκείνοι που σκότωσαν το φίλο του, εκείνοι που τον κλέψαν τη χαρά. Μια μέρα κόπηκαν τα λεφτά για την παιδεία, για την υγεία τους, η σύνταξη του παππού. Χαμένες στιγμές.
Τετάρτη 29 Ιουνίου 2011
Παρασκευή 24 Ιουνίου 2011
Dool
Η λεωφόρος είναι άδεια. Καλοκαίρι. Η δύναμη του ανθρώπου. Μετακινήσεις. Αεροπλάνα προσγειώνονται. Τα παιδιά που δεν παίζουν και οι άσχημες εικόνες. Ο βόμβος της αγάπης σου. Τα φώτα που τρεμοπαίζουν. Στα σύννεφα που χάθηκες. Οι πύργοι γκρεμίστηκαν. Κι εσύ κοίταγες δίπλα σου. Ήπιες, χόρεψες, είδες. Είδες. Το πλήθος τους έριξε. Τα παγωτά μας έλιωσαν. Αέρας.
