Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2010

Νότες

Έψαχνε ώρες να βρει από που ξεκίνησαν όλα αυτά. Τα θωλά τζάμια και η κάπνα του μπαρ δυσκόλευαν την «ανίχνευση». Δεν ήταν το αλκοόλ που τον δυσκόλευε να θυμηθεί. Ούτε το άγρυπνο βλέμμα του Ντο. Το υποσυνείδητό του είναι που τον κρατάει χρόνια πίσω. Και μήπως του Ντο δεν έκανε το ίδιο;

Πόσες ημέρες που ταξιδεύουν - δε θυμάται πλέον γιατί. Ο Ντο που ήταν καλός στα μαθηματικά έκανε κάτι περίεργους υπολογισμούς και του είπε τη Δευτέρα ότι έκλεισαν εκατόν πενήντα μερόνυχτα! Ο ένας δίπλα στον άλλον - κάποιες φορές και ο άλλος πάνω από τον ένα. Ανάλογα με το χρόνο και την τοποθεσία. [..]

Ο Ντο σήμερα ξύπνησε μουτρωμένος και με πάρα πολλά νεύρα και όταν ξυπνάει έτσι ο Ντο καλύτερα να μην του μιλάς. Το ήξερε αυτό ο Σολ - όμως κάθε φορά του λέει τα ίδια. Ότι δηλαδή όταν κοιμούνται όπου αποφασίσει εκείνος σηκώνεται ευδιάθετος και με όρεξη, ενώ όταν κατασκηνώνουν σε μέρος που αποφασίζει ο Σολ, όλα την επόμενη μέρα γυρίζουν από την άλλη.

Τα άκουσε για άλλη μία φορά ο Ντο και θύμωσε πολύ. Άρχισαν και οι δυο μαζί να τσακώνονται και να φωνάζουν ο ένας πιο δυνατά από τον άλλον - τόσο που κανείς δεν καταλάβαινε τι προσπαθεί να πει ο αντίλογος. Όταν συμβαίνει αυτό το πρωί, το βράδυ πάντοτε καταλήγουν σε κάποιο κακόφημο μπαρ να πίνουν ουίσκι.

Όμως τώρα ήταν η σειρά του Σολ να θυμώσει. Δεν μιλούσε καθόλου όλο το βράδυ - μόνο σκεφτόταν. Τον κοιτούσε ο Ντο μες στα μάτια κι εκείνος γύριζε και κοιτούσε στα μάτια τα δικά του - σαν να μην έβλεπε. Σαν να υπήρχε μία αόρατη επιφάνεια να τους χωρίζει. Το τσιγάρο του που το είχε ξεχάσει ανάμεσα στα δάχτυλά του, κόντευε να τελειώσει και να τα κάψει.

Πέρασαν ώρα έτσι αμίλητοι και σκεπτικοί - ο Σολ ίσως λίγο περισσότερο από τον Ντο. Ώσπου γύρισαν τριγύρω τα βλέμματά τους και δεν είδαν κανέναν. Η μουσική προσπαθούσε να ακουστεί από κάτι σάπια ηχεία και ο μπάρμαν μάλωνε με έναν νεαρό για ομάδες. Χαμογέλασαν. Έσφιξαν ο ένας το χέρι του άλλου και ξάφνου θυμήθηκαν ότι μοιράζονται την ίδια απόγνωση.

Σχεδόν μισός χρόνος και ούτε θυμούνται. Δεν υπάρχει «γιατί» στις μετακινήσεις τους πλέον - έτσι πρέπει. Ούτε «θέλω» ούτε «μπορώ» - απλά συμβαίνει. Κρατούσε σφιχτά ο ένας το χέρι του άλλου για κάμποση ώρα. Ο μπάρμαν σταμάτησε την κουβέντα - εκείνοι τα είπαν όλα μέσα από μία χειραψία. Και μάλλον ήρθε η στιγμή να συνεχίσουν. [..]

Όταν μπήκαν όλοι μαζί μες στο μαγαζί σκοτείνιασε ο τόπος. Σπασμένα μπουκάλια, κομμάτια από σπασμένους τσιμεντόλιθους, καδρόνια από το γιαπί παραδίπλα, πέτρες, λάμπες, λοστοί. Ο Σολ σηκώθηκε από το σκαμπώ και τράβηξε άγαρμπα τον Ντο προς την πόρτα. Ο νεαρός που λογομαχούσε πριν για τη Νιούκαστλ και για την Άρσεναλ θύμωσε λίγο περισσότερο με τη συζήτηση. [..]

Ο ήλιος βγαίνοντας είδε τον Ντο ακουμπισμένο σε μία σκάλα. Ο Σολ αιμόφυρτος - χτυπημένος από τους «εισβολείς» σε όλα τα μήκη και πλάτη του σώματος. Τον είχαν σακατέψει - έτσι, χωρίς λόγο. Και όμως θα άντεχε ο Σολ - αν ο Ντο δεν τον τραβούσε τόσο απότομα αναγκάζοντάς τον να πέσει με τα μούτρα στο μάρμαρο της εισόδου. Το χτύπημα ήταν σε άσχημο σημείο.

Έψαχνε ώρες να βρει από που ξεκίνησαν όλα αυτά. Τα θωλά τζάμια και η κάπνα του μπαρ δυσκόλευαν την «ανίχνευση». Δεν ήταν το αλκοόλ που τον δυσκόλευε να θυμηθεί. Ούτε το άγρυπνο βλέμμα του Ντο. Το υποσυνείδητό του είναι που τον κρατάει χρόνια πίσω. Και μήπως του Ντο δεν έκανε το ίδιο;


* Your arms around me

Τρίτη 26 Ιανουαρίου 2010

Gunningham


Exit Through The Gift Shop
«Σε έναν κόσμο χωρίς κανόνες, ένας άντρας τους παραβίασε όλους»

Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2010

Life

This seven-year-old boy named Kiki was pulled yesterday from the rubble of his home after being trapped for nearly eight days.

Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010

Fruitcake

Η ταινία Dirty Diaries είναι μία παραγωγή της Mia Engberg, που έκανε την πρεμιέρα της στη Στοκχόλμη τον Σεπτέμβριο του προηγούμενου έτους. Πρόκειται για τη συλλογή δώδεκα πορνογραφικών ταινιών μικρού μήκους με επίκεντρο τη γυναικεία απόλαυση.

Η προσέγγιση της ταινίας είναι καθαρά φεμινιστική, ενώ η δημιουργός σχολίασε σε πρόσφατη συνέντευξή της ότι «στόχος της είναι να αναδείξει τη σεξουαλικότητα με φυσικό τρόπο και να αποθαρρύνει την προβολή της γυναίκας σαν σεξουαλικό αντικείμενο».

Το Κέντρο Κινηματογράφου της Σουηδίας έδωσε επιχορήγηση 48.000 ευρώ στην ταινία. Και ενώ η υποδοχή της από το κοινό ήταν ενθουσιώδης, πολλοί ήταν αυτοί που αντέδρασαν λόγω του ότι οι φορολογούμενοι πλήρωσαν, εν αγνοία τους, μία παραγωγή που προορίζεται για τη βιομηχανία πορνό.



Χαρακτηριστικά, η Beatrice Fredriksson μέλος του συντηρητικού κόμματος του Fredrik Reinfeldt ανέφερε στο blog της ότι «η κυβέρνηση δεν θα έπρεπε να χρηματοδοτεί τέτοιου είδους ταινίες μόνο και μόνο επειδή θεωρούνται φεμινιστικές».

Η απάντηση της Engberg σε όσους την κακολογούν ήταν απόλυτη: «Δημιουργήσαμε μια 70λεπτη ταινία άριστης ποιότητας...και είναι μόνο 48.000 ευρώ. Θεωρώ ότι το Κέντρο Κινηματογράφου δε θα μπορούσε να αξιοποιήσει με καλύτερο τρόπο το συγκεκριμένο χρηματικό ποσό»

Και συνεχίζει αποκαλύπτοντας ότι «..πολλές από τις σκηνοθέτιδες -παρεμπιπτόντως όλες είναι γυναίκες- επέλεξαν αυτοβούλως να παίξουν στις ταινίες τους. Δε σημαίνει κάτι αυτό;»

Προσωπικά, είδα όλη την ταινία και έμεινα ευχαριστημένος. Κατεβάστε το Fruitcake όσοι θέλετε να πάρετε μια πρώτη ..γεύση!

more: dirtydiaries.se
download: fruitcake
infos: tvxs.gr

Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2010

Φωτιά!

Το defencenet.gr δημοσίευσε μια φωτοσοπιά -δήθεν διαφήμιση της Τουρκικής εταιρίας οπλικών συστημάτων Roketsan- που δείχνει την Βουλή των Ελλήνων να καίγεται με μια προφανέστατα κωμική λεζάντα (μετάφραση: «Σας αυξάνουμε τα ασφάλιστρα πυρασφάλειας από το 1988»).

Το αστείο είναι πως οι «δημοσιογράφοι-αναλυτές» που διαθέτουν και διδακτορικά, νόμιζαν ότι όντως πρόκειται για διαφημιστικό της Roketsan, όπως γράφουν στο σχετικό άρθρο, με υπογραφή (εδώ γελάμε) «Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr»:

Πριν σας δώσω το λινκ που αποδεικνύει ότι πρόκειται για δημιουργία κάποιου άσχετου Τούρκου εθνικιού, αναρωτηθείτε πόσο μπουμπούνας πρέπει να είναι κάποιος για να πιστέψει ότι μια τόσο πρόχειρη (και φυσικά προκλητική) δουλειά θα μπορούσε να είναι επίσημη διαφήμιση μιας εταιρίας.

Η απάντηση από την αντίδραση του
wannabe Goebbels, εκπρόσωπου τύπου του Λά.Ο.Σ. κ. Αϊβαλιώτη, για την χθεσινή βομβιστική επίθεση στην Βουλή: «Οι εγχώριοι τρομοκράτες ίσως πήραν την ιδέα από την ιστοσελίδα της τουρκικής επιχείρησης όπλων «ROKETSAN», η οποία όπως παρουσιάζεται στην ιστοσελίδα του ηλεκτρονικού δελτίου www.defencenet.gr, δείχνει τη Βουλή των Ελλήνων στις φλόγες.» [Πηγή: Έθνος]

Το κόμμα του γκαιμπελισμού και του μακαρθισμού έχαψε αμάσητη την μπούρδα του defencenet και δεν έχασε την ευκαιρία να την προωθήσει για οπορτουνιστικούς και μικροπολιτικούς σκοπούς.

Στο ξεβράκωμα: Η φωτοσοπιά είναι δημιούργημα ενός Τούρκου σχολιαστή στο ελληνο-τουρκικό φόρουμ για θέματα άμυνας, Greece & Turkey Defence Forum. Όπως φαίνεται σε αυτό το thread, Έλληνες και Τούρκοι χρήστες γελάνε με τους δήθεν «δημοσιογράφους-αναλυτές». Μια μεγάλη μούντζα και στους υπόλοιπους λοβοτομημένους μπλόγκερ που αναδημοσίευσαν το άρθρο του defencenet.

Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2009

Undo

Αυτοί εδώ είναι οι Μίκρο. Και ναι! Κυκλοφόρησαν καινούριο άλμπουμ πριν λίγες μέρες! Είναι διπλό και να δεις πως το ονόμασαν.. Download/Upload. Άντε, ψάξτο με τέτοιο τίτλο στο google! Μάλλον άσε, προτείνω να μην κάνεις τον κόπο.. Κάνε δύο κλικ εδώ πιο κάτω για να πάρεις μια γεύση πριν το αγοράσεις.

«Όσο τα όνειρά μας έχουμε δε θα κρυβόμαστε - δε θα τρέχουμε. Κι όσο τα πόδια μας αντέχουνε θα συνεχίζουμε να χορεύουμε!»


Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009

Planestupid

Your flight has an impact..


Brief: We wanted to confront people with the impact that short-haul flights have on the climate. We used Polar Bears because they're a well understood symbol of the effect that climate change is having on the natural world. planestupid.com

Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2009

Κράνη

Ο 23χρονος φοιτητής από τη Θεσσαλονίκη κατέβηκε στο δρόμο με τις πιτζάμες για να πετάξει τα σκουπίδια του σπιτιού του. Μόλις βγήκε από την είσοδο της πολυκατοικίας βρέθηκε στη μέση ενός ανθρωποκυνηγητού. Συνελήφθη λίγο αργότερα -ύστερα από καταδίωξη- κατηγορούμενος για κατοχή εκρηκτικών υλών.

Ισχυρίστηκε από την πρώτη στιγμή ότι οι αστυνομικοί που τον συνέλλαβαν του φόρτωσαν το σακίδιο, που φαίνεται αριστερά στην φωτογραφία και το οποίο περιείχε βόμβες μολότοφ, για να τον ενοχοποιήσουν. Κάποιοι γέλασαν, πολλοί τον ειρωνεύτηκαν, οι περισσότεροι δεν πίστεψαν ότι μπορεί να δικαιωθεί.

Οι εφημερίδες, οι αναλυτές και τα δελτία ειδήσεων δεν ανέδειξαν το γεγονός - θεωρώντας ψεύτικα τα επιχειρήματα του φοιτητή. Εν τέλει φαίνεται ότι δικαιώθηκε -αφέθηκε ελεύθερος- αφού προσκομίστηκε ερασιτεχνικό βίντεο που αποδείκνυε τα όσα ισχυρίστηκε εξ'αρχής. Βάλατε κάμερες παντού - εμείς έχουμε περισσότερες.

Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2009

Γυμνό

Δεν βρίσκω λέξεις.. Νομίζω όμως πως δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Κάθε φωτογραφία και μία ιστορία. Το Tokyo Undressed είναι ένα πάρα πολύ καλό φωτογραφικό blog το οποίο ανήκει στον όχι και τόσο διάσημο (από όσο γνωρίζω) Rikki Kasso.



Ο Rikki Kasso είναι ένας αμερικανός φωτογράφος που ζει μόνιμα στην Ιαπωνία. Τελευταίες μέρες είναι που τον ανακάλυψα. Έχω χαθεί με τις ώρες μέσα στα blogs του. Και νομίζω πως άξιζε τον κόπο. Ρίξτε μια ματιά - σας προτείνω ανεπιφύλακτα να τα ψαχουλέψετε αρκετά όσο θα λείπω..



Κατεβάστε επίσης την κομματάρα The blue eye ear του πολυαγαπημένου Paris Zax. Τα ξαναλέμε..

Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2009

Again


Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2009

Ένωση

τώρα που όλα και όλοι γυρίζουν και μέσα στους δρόμους γυρίζεις τυφλός
αργά αν δεν είναι μήπως αλλάξει ο κόσμος αυτός -
κ.βήτα αύρα

Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2009

Διάρρηξη

Τελευταία φορά που τον είδα δεν είχε τίποτα να μου πει. Σκυθρωπός όπως την πρώτη φορά που τον είδα στο Μόναχο. Πέρασαν μήνες. Δεν θυμάμαι ποτέ να τον ξαναείδα έτσι. Γιατί ο Ντέιβιντ φαίνεται ότι τα φύλαγε όλα για αυτήν την κωλομέρα. Και ήθελε να τα μοιραστεί μαζί μου. Κοίταξε μέσα μου βαθειά, δεν είχα τίποτα που μπορούσε να τον βοηθήσει.

Με τράβηξε άγαρμπα από το χέρι και σχεδόν με έσυρε ως το παγκάκι. Το πάρκο άδειο από παιδιά. Κάτι παππούδες μόνο που απολάμβαναν αυτό το υπέροχο απόγευμα κοιτώντας όλοι μαζί τον ορίζοντα πέρα στο βάθος. Έριξε λίγη βροχή νωρίτερα και οι μυρωδιές σχεδόν σε νανούριζαν. Ο θόρυβος από τις σκουριασμένες κούνιες έδινε τη δική του χροιά στο μαγικό αυτό τοπίο που έστησε ο Ντέιβιντ για μένα. [..]

Η μόνιμή του απασχόληση ήταν οι μετοχές. Οι περισσότεροι τον ήξεραν ως εισοδηματία ενώ άλλοι έλεγαν με βεβαιότητα ότι ήταν ένας από τους πλέον επιτυχημένους επιχειρηματίες στη Γερμανία. Όλοι στα λεγόμενά τους είχαν μία πολύ μικρή δόση αλήθειας χωρίς καν να το ξέρουν. Ο Ντέιβιντ «έπαιζε» με το χρηματιστήριο και ιδιαίτερα με τα θύματα αυτού.

Το κόλπο ήταν μεγάλο και λειτουργούσε άψογα. Μια μικρή ομάδα ατόμων (αρνούνταν τον όρο συμμορία) οι οποίοι άλλαζαν ονόματα και θέσεις κάθε φορά διοχέτευε πληροφορίες σε κύκλους κοσμικών στη Γερμανία ότι υπάρχει ένας επιχειρηματίας ονόματι Ντέιβιντ Γουίνερ, με ελληνική καταγωγή, ο οποίος είναι πίσω σχεδόν από όλες τις κομπίνες σε ευρωπαϊκά χρηματιστήρια που λαμβάνουν χώρα την τελευταία δεκαετία.

Οι κινήσεις ήταν πολύ προσεκτικές και το θύμα έπεφτε πάντοτε στην παγίδα μόνο του. Με συνοπτικές διαδικασίες τριών ή τεσσάρων ημερών η ομάδα υφάρπαζε από τον λογαριασμό του εκατό με διακόσιες χιλιάδες ευρώ και μετά γινόταν καπνός. Όταν τον ρώτησα γιατί μόνο τόσα ενώ είχαν μπροστά τους τραπεζικούς λογαριασμούς εκατομμυρίων μου χαμογέλασε. «Δεν γίνεται έτσι η δουλειά! Θα δεις..».

Και όλο αυτό κυλούσε τέλεια. «Όλοι θέλουν να κλέψουν το σύστημα. Εγώ απλά τους αφήνω να πιστεύουν ότι μέσω εμού θα τα καταφέρουν.» Φυσικά ούτε κομπίνες έστηνε ο Ντέιβιντ στα χρηματιστήρια, ούτε είχε τις γνώσεις για κάτι τέτοιο. Είχε όμως τα κότσια να παίρνει αυτόν το ρόλο απέναντι στα θύματά του. Μέχρι που πήρε τη μεγάλη απόφαση. Να σπάσει το σύστημα. Να κλέψει το ίδιο το χρηματιστήριο.

Ήτανε τότε που τον είδα σκυθρωπό πριν μερικούς μήνες. Μου είπε για το κόλπο. Ήταν πολύ πιεσμένος, καθόλου ενθουσιώδης. Του είπα ότι δεν χρειάζεται να πάει σε κάτι τόσο μεγάλο. Με κοίταξε με εκείνο το βλέμμα που έλεγε «κατανοώ ότι εσύ φοβάσαι αλλά εγώ θα το κάνω». Ανέφερε χρήματα, λογαριασμούς στον Καναδά και μετοχές που ανεβοκατέβαιναν. Μιλούσε τόσο γρήγορα, δεν κατάλαβα σχεδόν τίποτα.

Για το μόνο που ήμουν απόλυτα σίγουρος είναι ότι τα είχε όλα οργανωμένα. Τα σχέδιά του ήτανε πάντα στην εντέλεια. Τον θαύμαζα. Μέχρι και τώρα τον θαυμάζω. Ξόδεψε πάνω από ένα εκατομμύριο για να στήσει την «επιχείρηση». Χάκερς, πράκτορες, εξοπλισμοί, γνώση. «Θα πάει καλά!» χαμογέλασε αμήχανα. Τα μάτια του δεν έλαμπαν όπως πριν. Όπως τότε που έκλεβε άπληστους νεόπλουτους γερμαναράδες. [..]

Και ύστερα εδώ.. στο πάρκο. Άναψε τσιγάρο, έδωσε και σε εμένα. «Τελευταία φορά», μονολόγησε. Δεν είχε κρύο και όμως η πλάτη μου ανατρίχιασε ξαφνικά. «Άλλη φορά..», πήγε κάτι να πει. Ύστερα με κοίταξε. Πηγαινοερχόταν μπρος στο παγκάκι μανιωδώς κλωτσώντας πέτρες κι αποτσίγαρα. «Ποιός είσαι ρε; Αυτό μόνο πες μου. Ποιός είσαι;» Σάστισα. Τα είχε μαζί μου δηλαδή; Αυτό ήθελε να μου πει;

Τον κοίταξα μες στα μάτια. Εκείνος μόνο κάτω είχε το βλέμμα του και πηγαινοερχόταν. «Ακούς εκεί.. Άλλη φορά..» Δεν έλεγε να μου δώσει να καταλάβω. Τον έπιασα από το χέρι και τον τράβηξα ελαφρά προς το μέρος μου. Με κοίταξε. Κατέρρευσε πάνω στα γόνατά μου. Άρχισε να κλαίει. «Τα έχασα όλα Θωμά. Τα έχασα όλα. Έκαναν όλοι φτερά από δίπλα μου. Μόνο εσύ..» Ένιωσα τόσο ανήμπορος για μια στιγμή.

Όταν σηκώθηκε και κάθισε στο παγκάκι ήταν ένας άλλος άνθρωπος δίπλα μου. Χάθηκαν όλα τελικά. Κάποιοι ήταν πίσω του τόσα χρόνια και περίμεναν αυτό ακριβώς. Το μεγάλο κόλπο. «Πρέπει να με καταλάβεις. Ήταν αυτό και μετά τέλος.» Κούνησα το κεφάλι μου καταφατικά. Τον πρόδωσαν όλοι του οι συνεργάτες, χάθηκαν από προσώπου γης όλοι οι "νέοι μέτοχοι" της επιχείρησης. Και τώρα που; Προσπαθεί να εξαφανιστεί. Αλλά μέχρι πότε;

Μου είπε ότι θέλει να αυτοκτονήσει εδώ μπροστά μου. Ύστερα εγώ να πάρω και να θάψω το άψυχο σώμα του στην πίσω αυλή του πατρικού του. Δεν ήθελε ποτέ να τον βρουν. Τον παρακολουθούσα υπομονετικά και περίμενα να δω πότε θα σταματήσει. Πριν τελειώσει τη φράση του και ενώ κοιτούσα αποσβολωμένος, έβγαλε ένα περίστροφο από το παλτό του, σημάδεψε στο μέτωπο και τράβηξε τη σκανδάλη.

Στάθηκα ακίνητος για περισσότερη από μισή ώρα. Κοιτούσα απέναντι τους γέρους ανθρώπους. Ο μεσαίος έδειχνε προς τη θάλασσα, ο άλλος μιλούσε για τους γλάρους. Ο τρίτος με κοίταξε για μερικά δευτερόλεπτα. Τον κοίταξα κι εγώ. Ένιωσα σαν να ήξερε τι στροβιλίζει μες στο μυαλό μου εκείνη τη στιγμή. Άναψα ένα τσιγάρο. Ο φίλος μου Ντέιβιντ ξάπλωνε στις καινούριες μου μπότες ενώ εγώ ταξίδευα μακριά ως το άπειρο.

* The blue eye ear

Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2009

System

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009

Hurts

Αυτοί εδώ οι τύποι από το Μάντσεστερ μάλλον είναι η αποκάλυψη της χρονιάς. Το Wonderful life κολλάει στο μυαλό και δεν λέει να βγει από εκεί μέσα με τίποτα. Εδώ και μια βδομάδα περίπου το ακούω στο repeat όπου και αν βρίσκομαι. Μου φτιάχνει κατευθείαν τη διάθεση και νομίζω ότι το ίδιο θα κάνει και σε εσάς.

Διακρίνεις σαφείς επιρροές από Depeche Mode, Camouflage, Beloved και γενικά από όλη την βρετανική electro pop σκηνή των 80s. Ελπίζω να τους ακούσουμε στα ραδιόφωνα, να τους παίξουν οι τηλεοράσεις και κάποια στιγμή να τους δούμε live. Κυρίες και κύριοι έχω την τιμή να σας παρουσιάσω τους The Hurts..

Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2009

Επαγγέλματα

Σύγχρονα επαγγέλματα μιας «δημοκρατικής» κοινωνίας..

Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2009

Βιοτρομοκρατία

Η απειλή επιθέσεων με τη χρήση βιολογικών παραγόντων. Μπορεί να εφαρμοστεί από άτομα, ομάδες ή ακόμα και από ..κυβερνήσεις κρατών; Κάτι τέτοιο φαίνεται να υποστηρίζει η κ. Burgermeister για τον νέο ιό H1N1. Ο ιός αυτός δεν είναι απλά «περίεργος» ως προς τη δομή του, η ύπαρξή του και μόνο αποτελεί μυστήριο. Αρχικά, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας μας τον «σύστησε» ως μια νέα μορφή γρίπης που φαινόταν να προέρχεται από τους χοίρους.

Η αρχή έγινε στην Αμερική, γρήγορα όμως εξαπλώθηκε παντού. Παρατηρητές αυτού του «φαινομένου» μιλούν για ταυτόχρονα κρούσματα σε διάφορες περιοχές στον πλανήτη που όμως αρχικά αποσιωπήθηκαν. Η «γρίπη των χοίρων», όπως την αποκάλεσαν, είχε ήδη κάνει δυναμικά την εμφάνισή της προσβάλοντας μόνο ανθρώπους (και όχι ζώα) από όλες τις γωνιές της Γης.

Και κάπου εκεί αρχίζει το μυστήριο. Ο νέος ιός είναι ένα πρωτοεμφανιζόμενο μείγμα περισσοτέρων ιών. Περιέχει γονίδια εκτός από την γρίπη των χοίρων, από αυτές των ανθρώπων και των πουλερικών. Επιστήμονες και ερευνητές αποκαλύπτουν ότι ένα τέτοιο παράξενο μείγμα μπορεί να κατασκευαστεί μόνο σε εργαστήριο. Ο όρος «γρίπη των χοίρων» σταδιακά απορρίφθηκε.

Η κ. Bürgermeister είναι μία αυστριακή δημοσιογράφος, η οποία έχει καταθέσει μηνύσεις στο FBI κατά της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, των Ηνωμένων Εθνών, πολιτικών και αξιωματούχων καθώς και κατά της εταιρίας παρασκευής εμβολίων Baxter, κατηγορώντας τους για την δημιουργία του ιού Η1Ν1, όπως και την εξάπλωσή του σε διάφορες γωνιές του κόσμου.

Η Jane Bürgermeister κάνει λόγο για «βιοτρομοκρατία». Άνεργη πλέον, μετά την κατάθεση της μήνυσης, λέει: «Η Μητέρα-Φύση δεν αναμιγνύει πτηνά, χοίρους και τρεις διαφορετικούς ιούς της γρίπης του ανθρώπου, σε έναν ιό», ενώ ταυτόχρονα υποστηρίζει πως έχει αποδείξεις ότι το εμβόλιο για τον νέο ιό πατενταρίστηκε από την Baxter το 2007, πολύ πριν γίνει γνωστός ο ίδιος ο ιός.

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2009

Φύλακας

Επαναστατική προβοκάτσια. Όταν η 17Ν στοχοποιούσε υψηλόβαθμα στελέχη μυστικών υπηρεσιών, ενώ οι σημερινοί «επαναστάτες» του κώλου απλά παίζουν το παιχνιδάκι τους, η απόσταση όλο και μεγαλώνει. Και μεγαλώνει..
Σέχτα παρακρατικών.
Όταν η 17Ν χτυπούσε στόχους αμερικανοτσολιάδων και γιάπηδων ψευτοαριστερών, ενώ οι σημερινοί τρομοκράτες συνεχίζουν και χτυπούν απλούς ένστολους, η απόσταση όλο και μεγαλώνει. Και μεγαλώνει..

Οι επιθέσεις βαθμιαία δυναμώνουν. Σκιαγραφούν το προφίλ των δολοφόνων στέλνοντας προκηρύξεις. Προσπαθούν όπως μπορούν να τους διασυνδέσουν με τον Ε.Λ.Α. και τη 17Ν. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία (ύστερα πλέον και από το χθεσινό) πως ο μόνος στόχος τους είναι ένας: Να νιώσουν οι νοικοκοιραίοι ότι απειλούνται. Και ύστερα; Πάρε νόμους, νιώσε δίκες και το κυριότερο «κάτσε σπίτι!».

Τρόμπολοι υπάρχουν πάντού! Έγραφα τον Ιούνιο (Αντίποδας) ότι η συντηρητικοποίηση της σημερινής κοινωνίας δεν έχει θέση σε βιβλία ή εγχειρίδια. Δεν μπορεί να αναλυθεί και πόσο μάλλον να κατανοηθεί μέσα από δελτία ειδήσεων, εφημερίδες και εκπομπές ραδιοφώνου. Η συντηρητικοποίηση της σημερινής κοινωνίας είναι ο βασικός στόχος όλων αυτών των επιθέσεων των δήθεν τρομοκρατών οι οποίοι φυσικά ..είναι αντιεξουσιαστές!

Δεν υπάρχουν πια αμφιβολίες. Οι δολοφονικές επιθέσεις των νεότερων τρομοκρατικών οργανώσεων δεν έχουν ιδεολογικό χαρακτήρα. Αυτή είναι η πραγματική τρομοκρατία, η τρομοκρατία του κράτους. Ενός κράτους που θέλει τους πολίτες του κλεισμένους στα σπίτια τους. Χωρίς ίχνος κοινωνικών δραστηριοτήτων. Χωρίς ίχνος πολιτικών δικαιωμάτων. Χωρίς ίχνος δημοκρατικών ελευθεριών. Και η απόσταση όλο και μεγαλώνει..

Ρε δε με νοιάζει από που'ρθες σου λέω κι εμείς εδώ είμαστε περαστικοί.
Στον ουρανό ν'ανεβώ και να τα λέω, πάω στοίχημα πως θα'σαι κι εκεί.
Ρε δε με νοιάζει ποιός σ'έστειλε, τι θες.. ούτε κι αν είσαι από άλλο πλανήτη.
Εδώ χρωστάμε λύπες και χαρές σ'ένα φύλακα άγγελο αλήτη.

Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2009

Dogtooth.

Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2009

Focus

Έκανα μερικές ασκήσεις που δεν έπιασαν τόπο. Ο δάσκαλος γιόγκα είχε πει ότι θα με βοηθήσουν. Σηκώθηκα όρθιος νευριασμένος. Έπιασα το τρυπάνι από το τραπεζάκι και άρχισα να ανοίγω τρύπες στον τοίχο. Έκανε τόσο θόρυβο το μηχάνημα που με ανάγκασε να το πετάξω από το παράθυρο. Κοιτάχτηκα στον καθρέφτη. Έμεινα ακίνητος για τουλάχιστον μισή ώρα. Αυτό ήταν. Απογειώθηκα. Ξάπλωσα ήρεμος στο κρεβάτι και αποκοιμήθηκα. nada.surf

Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2009

Mute

Ξανά και ξανά στο ίδιο έργο θεατές. Και για να έχουμε καλό ρώτημα.. Ποιός δίνει εντολή να μπαίνουν διμοιρίες σε μαγαζιά και να σηκώνουν κόσμο από τα τραπέζια; Πόσο νόμιμο είναι να προσάγουν πολίτες ενώ εκείνοι πίνουν τον καφέ ή το ποτό τους; Έχουν το δικαίωμα τα όργανα της τάξεως να μην αναγράφουν στις στολές τα διακριτικά τους; Που μπορεί να απευθυνθεί κάποιος όταν έχει δεχτεί βία κατά την σύλληψή του; Πόσες πιθανότητες έχει να δικαιωθεί και το όργανο να καταδικαστεί;

Ο συνήγορος του πολίτη σημειώνει:
«Η επίδειξη δελτίου ταυτότητας πρέπει ν’ απαλλάσσει τον ελεγχθέντα από το ενδεχόμενο προσαγωγής για πρόσθετη εξακρίβωση στοιχείων… Η προσαγωγή πολίτη που κατέχει αποδεικτικό στοιχείο της ταυτότητάς του επιτρέπεται στην περίπτωση που η συμπεριφορά του -και όχι απλώς ο τόπος, ο χρόνος ή οι περιστάσεις- κινεί υπόνοιες διάπραξης εγκλήματος…

Ενδεχόμενος υψηλός βαθμός εγκληματικότητας σε συγκεκριμένο δημόσιο χώρο επιτρέπει την πύκνωση της αστυνόμευσης αυτού και την επέμβαση εφόσον αναφύεται η παραμικρή εξατομικευμένη ένδειξη, όχι όμως και την αντιμετώπιση όλων των παρατυχόντων πολιτών ως εκ προοιμίου υπόπτων, αφού οι πολίτες δεν υποχρεούνται να συνδέουν προς ορισμένο ‘‘νόμιμο’’ σκοπό τη φυσική τους παρουσία σε δημόσιο χώρο…

Απλή υποστήριξη από τον ελεγχόμενο πολίτη της άποψης ότι για τη σωματική του έρευνα απαιτείται παρουσία εισαγγελέα -ανεξάρτητα από το γεγονός του εσφαλμένου της άποψης- δεν συνιστά ασφαλώς πράξη επίμεμπτη ή ύποπτη, όταν ο ελεγχόμενος αρκείται σε αυτό και δεν παρεμποδίζει ή δεν ασκεί βία κατά τον έλεγχο… Απλή ‘‘αρνητική’’ συμπεριφορά των ελεγχομένων, η οποία άλλωστε εξηγείται από στοιχειώδες ένστικτο αυτοσυντήρησης, δεν συνιστά άνευ ετέρου λόγο δέσμευσης.»

Καλημέρα σας!
Το blog τελείωσε. Προσοχή! Μην κάνεις εδώ κλικ.