Fête

♫♫♫♫ La Fête ♫♫♫♫

Κυρίες

Χτες το βράδυ, ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ στη Β' Αθήνας, Πάνος Λάμπρου, συμμετείχε σε εκπομπή του τηλεοπτικού σταθμού EXTRA. Οι υπεύθυνοι της εκπομπής έβγαλαν ξαφνικά ως guest star τον φύρερ της Χρυσής Αυγής Μιχαλολιάκο. Τόσο ο Λάμπρου όσο και ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ, μη θέλοντας να γίνουν συνομιλητές των νεοναζί, αποχώρησαν από την εκπομπή διαμαρτυρόμενοι.

Βγαίνοντας απο το σταθμό, ο Λάμπρου έπεσε πάνω σε ομάδα φουσκωτών φασιστών, οι οποίοι μάλλον ήταν η συνοδεία του Φύρερ. Οι φουσκωτοί άρχισαν να τον απειλούν, οπότε ο Λάμπρου, που ήταν μόνος του, αναγκάστηκε να ξαναμπεί στο σταθμό και να ζητήσει προστασία από την αστυνομική φρουρά. Οι αστυνομικοί του απάντησαν «Μα ελάτε τώρα, δεν γίνονται αυτά» και δεν έκαναν καμία κίνηση.

Όταν μετά από κάποιαν ώρα ο Λάμπρου έφυγε τελικά από το σταθμό με αυτοκίνητο συγγενικού προσώπου του, που ήρθε επί τούτου, οι φουσκωτοί Χρυσαυγίτες τους πήραν από πίσω. Ύστερα από κάποιους ελιγμούς, τελικά το αυτοκίνητο κατάφερε και "χάθηκε".

Και να λοιπόν που έχουμε φτάσει.. Με αυτές τις κυρίες συναναστρέφονται χιλιάδες μετανάστες στο κέντρο της Αθήνας. Με αυτές τις κυρίες μιλάει για συνεργασία ο Καρατζαφέρης. Με αυτές τις κυρίες συνεργάζονται καθημερινά οι αστυνομικοί φρουροί. Και τα κανάλια τις δέχονται στα τηλεοπτικά πάνελ. Και οι εφημερίδες φιλοξενούν τις απόψεις τους σε στήλες, άρθρα, παρεμβάσεις.

Πηγή είδησης: indy.gr

Εκλογολογία

Nerves

Αγαπημένο μου μπλογκ, δεν έχω pc γ%^# αυτές τις μέρες και νομίζω πως όλα γενικά πηγαίνουν ολίγον τι περίφημα (όχι). Έβρεξε βέβαια όπως πολύ το ήθελα και είμαι ευγνώμων γι'αυτό αλλά δεν μπορώ να πω ότι και τα υπόλοιπα εκείνα όλα που σου ζήτησα πηγαίνουν κατ'ευχήν. Το αντίθετο μάλιστα μπορώ να υποστηρίξω και αδυνατώ να χωνέψω πως άφησες εσύ να συμβεί αυτό. Την επόμενη φορά θέλω να προσπαθήσεις περισσότερο.

Και μια που σε βρίσκω εύκαιρο, θα σου πω μερικά ακόμα πράγματα που δεν μπορώ να χωνέψω με τίποτα και θα έπρεπε να ξέρεις. Κατ'αρχάς αυτούς που δεν χαμηλώνουν το ράδιο του αυτοκινήτου προτού πατήσουν το κουμπάκι που γράφει επάνω off. Μπαίνεις μετά εσύ, βάζεις μπρος και ξεκουφαίνεσαι. Τους άλλους τους ανυπόφορους, υστερικούς, ψυχάκηδες που τη βρίσκουν με το καθημερινό ξύρισμα. Είναι και εντελώς παλαβοί μερικοί που ξυρίζονται κόντρα σαν φαντάροι. Επίσης, τα χωνάκια του παγωτού που έχουνε κλείσει τριετία στο ράφι και λιώνουν από κάτω αν δεν φας το παγωτό γρήγορα. Και μετά γίνεσαι χάλια, μες στα ζουμιά και τις λέρες και πρέπει να πας σπίτι να αλλάξεις μπλούζα.

Τέλος πάντων, άστα τώρα αυτά. Ήθελα να σου πω περισσότερα..
Τα λέμε άλλη φορά από κοντά. Πρέπει να φύγω τώρα γ*%^, bye.

* Seven

Συστάσεις

Καταστροφή

Throw those curtains wide..
One day like this a year would see me right!
elbow

Λίμνη

Και έκλεισες οριστικά το δρόμο προς την έξοδο. Δεν δέχτηκες πότε σου υποδείξεις. Όλες αυτές οι αντιφάσεις που προσπάθησαν να σε σκοτώσουν τώρα απλά σε ακολουθούν. Όμως θυμάσαι «τα λόγια», είχες πει, «δεν αποτελούνε από μόνα τους όραμα». Ποτέ δεν κατόρθωσαν να ξεπεράσουν όλα εκείνα που φαντάστηκες, τα όνειρα που σε συνεπήραν . Και σταμάτησες να μονολογείς στο διάδρομο, έκλεισες τις πόρτες να μην μπαίνει άλλο φως.

Ταραχές στην άλλη άκρη. Δεν ωφέλησαν όλους τα «νέα μέτρα». Κι εσύ τάχα έδειξες ότι σε ενδιαφέρει. Για μερικές στιγμές μόνο. Ύστερα έκλεισες πάλι τα μάτια και αποκοιμήθηκες πλάι στους βολεμένους και στη μίζερη καθημερινότητα. Κράτησες τις αποστάσεις σου βέβαια, πήρες μέτρα για την ταφή τους. Όμως αποκοιμήθηκες, ξέρεις και αυτό δεν αλλάζει. Σταμάτησες να κοιτάζεις αληθινά, απλά γυρίζεις το κεφάλι αδιάφορα.

Αναταράξεις ξανά παντού. Ήρθε η ώρα να σηκωθείς. Θα ξυπνήσεις και θα είναι αλλιώς. Όλα εκείνα που παράτησες, όλα εκείνα που άφησες να δουλεύουν για σένα. Σταμάτησες να βλέπεις το όραμά σου ως μία ακόμα υπερβολή και αποφάσισες ότι έφτασε επιτέλους η στιγμή να το ακολουθήσεις ως το άπειρο. Πρέπει να κάνεις τα στάχυα στην άκρη, ίσως να κόψεις και μερικά. Μετά να βουτήξεις και τα ρεύματα θα σε οδηγήσουν εκεί.

UPDATE: Shine!

Εξαγγελίες

Να κοιμηθώ!

Plane

Οι εικόνες θυμίζουν κάτι από τότε που ήσουνα παιδί;
Το μυαλό σου γυρίζει γυρίζει και δεν λέει να ησυχάσει.
Η μουσική είναι που ζαλίζει το νευρικό σου σύστημα;
Ο καθρέφτης χαμογελάει συνέχεια μαζί σου.
Και μήπως σε νοιάζει που τα πάντα περιστρέφονται διαρκώς;
Ανυπομονείς να έρθει η μέρα που θα φτάσεις.
Και τότε θα δεις. Και τότε θα ακούσεις.
Όμως, ξέρεις, τελικά..

..κάπου, κάποτε, το έχεις ξανακούσει (plain).

Αράχνες

Ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο; Αυτόν τον τόπο τον κυβερνάει το παρακράτος των ΜΜΕ, οι διακινητές των σκέψεων. Ποιος είναι επικίνδυνος για την Δημοκρατία; Ο ανώνυμος που γράφει ή καταγγέλλει ή ορισμένες φορές βρίζει στις αναρτήσεις ή οι επώνυμες στήλες των ανομολόγητων επιθυμιών;

Το διαδίκτυο είναι ο καθρέφτης της κουβέντας της παρέας, των καφενείων, όλων των σκέψεων που τα κόμματα, τα ΜΜΕ, οι συνδικαλιστές των ΔΣ, δεν θέλουν να ακούγονται. Αυτό είναι που ενοχλεί, η κοινοποίηση του Άι σιχτίρ στο πλήθος.

Πολλοί θα υπερασπιστούν τη καρέκλα των μύχιων φιλοδοξιών με την καταγγελία της ανωνυμίας. Τα ανώνυμα σχολιάκια τύπου “ποιος…..” των έγκριτων ΜΜΕ, της προβολής ανύπαρκτων συναντήσεων ή του φλιταρίσματος των ειδήσεων, τι είναι; Αδέσμευτη και έγκριτη δημοσιογραφία;

Η μεγαλύτερη κατάκτηση και επανάσταση είναι το πληκτρολόγιο και επειδή τα δάχτυλα δεν ελέγχονται, ενοχλεί. Τόσο απλά.

ΥΓ. Υπάρχουν μπλογκς που δεν συμφωνώ, δεν διαβάζω ή και αποδοκιμάζω, όπως ακριβώς και κανάλια, τύπος, απόψεις, βιβλία, πεποιθήσεις, άνθρωποι, δεν επιθυμώ όμως την εξαφάνισή τους, απλά γιατί το μόνο που επιδιώκω είναι να λέω την άποψή μου. Τρομάζει την στάνη των σκέψεων η ελεύθερη άποψη, απλά δεν μπορεί να κάνει τίποτα, ας το συνηθίσει λοιπόν…

Ο Ιθαγενής
(από τα σχόλια του antinews, εδώ)

idioT

Backwards: Toidi Elttil

Senses

Και αφού κούρασα τα αυτιά μου από τους ήχους..
Ενώ εκείνοι περπατούσαν στην άκρη του δρόμου..
Έκλεισα τα μάτια μου, δάγκωσα τα χείλη..
Μάτωσα τις σκέψεις μου μέσα στις εικόνες..

Δυνάμωσα τα φώτα στο άδειο μου κρανίο..
Προσπέρασα τις ταραχές εκείνου του χειμώνα..
Χαμογέλασαν τα πάντα γύρω μου..
Ήρθαν και εκείνα μέσα στο ψυγείο..

..

..

Έκαψα τις σκέψεις μου.. Πλήγωσα τη φωνή μου..
Πάγωσα τις κινήσεις μου.. Διέκοψα την αναπνοή μου..

..

Ύστερα είδα αυτό..

..και ηρέμησα.

Delphic

Κάθε φορά κοιτάζω εκεί και ο κόσμος όλος φεύγει,
ύστερα αμέσως έρχεται για να μην νιώθω μόνος.
Όταν του λέω «κουράστηκα», γυρίζει από την άλλη
στέκομαι τότε όρθιος και ξαναρίχνω μέσα
ματιές που δεν ανέχεται και μου γυρνάει την πλάτη.

Μία φορά που κοίταζα - γονάτισε μπροστά μου
έκανε πως θα φύγει - για πάντα από αυτόν τον τόπο
ύστερα που σηκώθηκε - μέρες μπροστά και νύχτες.
Τότε νομίζω γύρισα πρώτη φορά το βλέμμα
σε αδυναμίες γνώριμες και άσχημες αλήθειες.

Σκέπασε τις αχτίδες του, βύθισε τη μιλιά του
δεν ειδωθήκαμε ποτέ - χάθηκε μες στο χρόνο.
«Για πάντα» είπε φεύγοντας - πάλι του χαμογέλασα
αδύναμος να αντισταθώ στην τόση μελωδία
που άκουγα μες στα αυτιά μου - εμβατήρια νίκης.

° This momentary °

Περιστάσεις

Θυμήσου: Στάσεις + Παραστάσεις ... ... Κατέβασε: Far Away

Στοπ

αργα τη νυχτα

η λεωφορος αναπνεει

ενα μικρο σκουπιδι κινειται

τεθλασμενα απο τα αυτοκινητα

σαν ερημο καραβι

στον σκοτεινο ωκεανο

ενα τσακισμενο χαμογελο σου

καρφωνεται σαν σαιτα στη ψυχη μου

και απλωνει την αναμνηση σου

σαν ηχειο

μεχρι τις πρωινες ωρες

για να σε αποδεσμεύσω

και να αφησω το ρεύμα

να κυλήσει καθαρό

ως το μεγάλο ποταμι

μεχρι να κλεισει η πορτα

πισω μου

και να καει

το ανθισμενο καλειδοσκοπιο

απ το φως της μερας

°echofield°

200 posts = bulletproof²
- διακοσιοστή ανάρτηση;
- τι λες ρε wert τώρα!

Μπετόν

Ο Faddoush τράβηξε αυτήν και τόσες άλλες φωτογραφίες με την τεχνική High Dynamic Range (HDR), που τα κάνει όλα πολύχρωμα και ευδιάθετα. Συνήθως ομορφαίνει το τοπίο, καθώς κάνει focus σε πράγματα με πολύ τρανταχτές γλυκύτατες πινελιές. Αναδεικνύει λεπτομέρειες που ..πράγματι έπρεπε να δεις. Εδώ το τοπίο απλά «θυμίζει κάτι από Ελλάδα».

Όλα σε μία διάταξη χωρίς προοπτική. Κεραίες, κακοτεχνίες, μπετόν. Ταράτσες, κεραμίδια, ελενίτ, σκέπαστρα, μπαλκόνια, βεράντες, κάγκελα. Παρκαρισμένα αυτοκίνητα, βρωμερά πεζοδρόμια. Όλα σε μια ακατάπαυστη ασχήμια. Μηδενική αρχιτεκτονική, άπλετη εργολαβία. Ένα χάος από καλώδια και σύρματα που νομίζεις ότι κάποια μέρα θα μας πνίξουν μια για πάντα.

Κανείς δεν έχει όραμα σε ετούτον εδώ τον τόπο. Κανείς δεν βλέπει μία έστω μέρα μπροστά. Σήμερα να χτίσουμε, αύριο να μπούμε, μεθαύριο να βγούμε. Τα όμορφα χωριά όμορφα καίγονται. Και οι άσχημες πόλεις από άσχημους ανθρώπους χτίζονται. Είναι το μόνο σίγουρο. Κι όμως ..οι γαλανόλευκες ανεμίζουν ακόμα περήφανα. Μαυρισμένες από τις κουτσουλιές και το καυσαέριο.

Καλημέρα σας.
Και νομίζω ότι χρειάζομαι διακοπές.

Γκρανκ

¤ The Rain Comes Again ¤

Colourfield

Ένα βίντεο που θα ήθελε να έχει φτιάξει το wert01gf αλλά δεν πρόλαβε. Ήρθε ο Matthew Wartman και του έκλεψε την ιδέα!

Κατέβασε: Colourfield!

Κοινόβιο

Για κάποιο λόγο που δεν μπορώ να εξηγήσω επιστημονικά, πίστευα μικρός ότι οι αριστεροί είναι πιο έξυπνοι από τους δεξιούς. Ίσως να μου είχε μείνει από το σχολείο, όπου οι σπασίκλες ήταν συνήθως συντηρητικών αντιλήψεων, αντίθετα από με τους μπαχαλάκηδες, που και την πλάκα τους έκαναν και τελικά περνούσαν τα μαθήματα. Σίγουρα η πεποίθηση ενισχύθηκε από την κωμικοτραγική χούντα, με τους ηλίθιους και αμόρφωτους συνταγματάρχες που προέρχονταν από τους κόλπους της Δεξιάς.

Στο πανεπιστήμιο, τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, ήταν σχεδόν αυτοκτονία να δηλώνεις δεξιός: οι περισσότεροι τύποι της ΔΑΠ φάνταζαν κουτοί, τη στιγμή που, αν ήθελες να κάνεις πολιτική καριέρα, έπρεπε να ενταχθείς στην Αριστερά ή το ΠΑΣΟΚ. Όταν το τελευταίο ήρθε στα πράγματα το 1981, παρουσίασε νέα στελέχη που έμοιαζαν πιο καλλιεργημένα και με μεγαλύτερες ικανότητες από τους οπισθοδρομικούς υπουργούς της Νέας Δημοκρατίας.


1. Ο Στέλιος Κούλογλου αναρωτιέται αν οι σημερινοί αριστεροί είναι αρκετά έξυπνοι, στη LiFo που κυκλοφορεί. Και ποιός μπορεί να του απαντήσει;
2. Όπως ξυπνούν οι εραστές

Στάχτη

Trouble in paradise
by Cristoph Martin Schmid
(τρομερός!)